Frans is de derde-meest aangevraagde taal voor beëdigde vertalingen in Nederland. De vraag wordt gedreven door Frankrijk zelf, Franstalig België (Wallonië en Brussel), Luxemburg, en — in mindere mate — Franstalig Afrika (Senegal, Ivoorkust, Marokko, Algerije, Madagascar). Frankrijk, België, Luxemburg en Algerije (sinds 9 juli 2026) zijn aangesloten bij het Apostilleverdrag; voor Senegal en Marokko is een apostille beschikbaar maar verloopt anders, voor Madagascar is consulaire legalisatie via de ambassade vereist.

Een Franse beëdigde vertaling vraagt aandacht voor het verschil tussen Frans en Belgisch-Frans (vooral in juridische terminologie: 'avocat' versus 'pleider', 'notaire' met specifieke Belgische bevoegdheden), en voor het correct overnemen van Franse autoriteit-namen (Préfecture, Tribunal administratif, Cour de cassation). De Franse Cour des Comptes hanteert sinds 2019 strikte normen voor vertalingen van financiële documenten — Nederlandse jaarrekeningen worden vaak afgewezen wanneer de IFRS-terminologie niet correct in de Franse equivalent staat.

Voor gebruik bij een Franse mairie (gemeentehuis), bijvoorbeeld bij huwelijksaangifte van een Nederlander in Frankrijk, is het Nederlandse origineel + apostille + Franse beëdigde vertaling de standaardroute. Voor Belgische gemeenten geldt dezelfde combinatie, maar via de Belgische FOD Buitenlandse Zaken in plaats van een Franse préfecture.